โลก้า

เพราะว่างทำให้ได้คิด
เพราะว่างทำให้ฟุ้งซ่าน
เพราะว่างทำให้เกิดเรื่องราวมากมาย
เพราะว่างทำให้มีจินตนาการ

เพราะว่าง...ทำให้เกิดเรื่องราวของโลก้า...

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในขณะที่โลกยังมีแม่มด พ่อมด มังกร นักเวทย์และปีศาจอยู่นั้น ยังมีเด็กน้อยผู้หนึ่ง ชื่อว่า โลก้า ผู้เกิดหลังวังแห่งกษัตริย์

เด็กน้อยคนนั้นเป็นเด็กฉลาด เก่งในทุกด้านและชอบออกผจญภัยในป่าใหญ่ วันหนึ่ง โลก้าออกไปล่าสัตว์กับพ่อ แต่ดันไปล่าสัตว์ตัวเดียวกันกับเจ้าชาย

“เจ้าเป็นใคร บังอาจมาแย่งหมีควายของข้า ไม่กลัวตายหรืออย่างใด” โลก้า ยืนอย่างไม่หวั่นไหว “ข้าคิดว่าสัตว์ป่ามิได้เป็นของใครและไม่ทราบมาก่อนว่าเจ้าชายมีความประสงค์ต้องการหมีควายตัวนี้” เจ้าชายชอบในความมีไหวพริบของโลก้า จึงอยากประลองความสามารถโดยการท้ายิงธนู

เจ้าขายชี้ไปที่นกที่ห่างไป 7 กม. แล้วบอกว่า “เรายิงพร้อมกัน หากธนูใครโดนก็ถือเป็นผู้ชนะ” โลก้าคว้าธนูขึ้นพร้อมจะยิง แต่ในขณะนั้นเองก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลัง “ท่านพี่คะ น้องว่าเรากลับวังได้แล้ว” เมื่อโลก้าหันไปมอง จึงเห็นเจ้าหญิงรูปงาม ผมเธอสีดำ ดวงตาโตเป็นประกาย ริมฝีปากชมพูระเรื่อ และผิวขาวใสปานหิมะยามเช้า

เจ้าชายจึงแนะเจ้าหญิงให้รู้จักกับโลก้า และบอกว่า “ข้าขอประลองกับโลก้าซักตั้งก่อน” โลก้าผู้ที่หัวใจตกอยู่ในความงามขององค์หญิงอริเซียร์รังสิต จึงเล็งธนูพลาดเป็นเฉียดนกน้อยไปเพียงเส้นผม ส่วนของเจ้าชายถูกกลางตัวนกพอดี

“อย่างไรก็ตามเจ้าก็เป็นเพียงชนชั้นสามัญมิอาจทำตัวเทียบเสมอกับข้าได้การแข่งขันครั้งนี้ก็ให้เป็นที่ประจักษ์แล้วเจ้าต้องถูกลงโทษบ้าง” ในขณะที่เจ้าชายกำลังจะสั่งลงโทษโลก้านั้น บังเกิดฝูงมังกรสีแดงฉานบินข้ามป่า มุ่งตรงไปยังเมือง

“แย่แล้วเจ้ามังกรนั่นกำลังไปที่เมือง เห็นที่ข้าต้องไปปราบมันซะแล้ว อริเซียร์ เจ้ากลับไปรอข้าที่วัง” เจ้าชายตรัส “ข้าขอติดตามท่านไปด้วยได้หรือไม่ เผื่อจะมีอะไรที่ข้าจะพอช่วยท่านได้บ้าง” เจ้าชายมองหน้าโลก้าอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “อืมม ถ้าเจ้าคิดว่ามีความสามารถกระนั้น ก็ตามข้ามาแล้วกัน”

จากนั้นทั้งสองจึงควบม้าไปยังเมืองพร้อมกับทหารจำนวนหนึ่ง อีกส่วนอารักขาเจ้าหญิงผู้เลอโฉมกลับไปยังปราสาท(อริเซียร์ รังสิต มีเชื้อไทย เรียนม.กรุงเทพ แล้วจึงกลับไปช่วยพี่ชายปกครองอาณาจักร)

หากฝันร้ายมีจิงก็คงเป็นภาพที่ได้เห็นเมืองเมลอส เพียงชั่วพริบตา เมืองทั้งเมืองตกอยู่ในเปลวเพลิง เจ้าชายและโลโก้ เอ้ย โลก้า พร้อมพลพรรคต่างเร่งควบม้า ไปยังปราสาท เพื่อหวังว่าราชายังมีชีวิตอยู่

แต่เมื่อถึงหน้าประสาท ก็พบมังกร ที่มีขนาดใหญ่กว่าช้าง ถึง5เท่าแต่ที่น่าแปลกกว่านั้น มีผู้ชายสวมชุดผ้าคลุมสีดำ ถือคทาประกายสี อยู่บนหลังมังกรชายผู้นั้นเป็นเป็นพ่อมดจอมขมังเวทย์ ชื่อ เฟอร์ฟิน เจ้าชายตรัสถามพ่อมดว่า “เจ้าต้องการอะไร ถึงบุกมาถึงที่นี่” “ข้าได้ยินมาว่าเจ้าชายของอาณาจักรแห่งนี้มีความสามารถสูงส่ง หาผู้ใดเทียบมิได้ ข้าต้องการประมือกับท่าน” พ่อมดกล่าว

เจ้าชายพลาดพลั้งถูกพ่อมด จับกด และกระทำชำเลาด้านประตูหลัง จนเสร็จไป3ที เอ้ย ไม่ใช่ๆ เจ้าชายคว้าดาบขึ้นพุ่งตรงหามังกรไฟ มังกรไฟพ่นเปลวเพลิงมายังเจ้าชาย เจ้าชายพุ่งตัวหลบ ดีดตัว ปีนขึ้นหลังของมังกรไฟ เอาดาบเสียบที่จุดหัวใจของมังกร พ่อมดเฟอร์ฟิน ณ บางจาก ยิงคาถาสีเขียวที่ได้ร่ำเรียนมาจากคนที่คุณก็รู้ว่าใคร สเปตูฟาย เจ้าชายกำลังพยายามดึงมีดออกจากหัวใจมังกรจึงหลบไม่พ้น โดนคาถาไปเต็มๆ กระเด็นตกลงมา

พ่อมดเตรียมซ้ำคาถาอีกทีแต่ก็มีลูกธนูเสียบเข้าที่แขน “หยุดนะ” โลก้าเอ่ยขึ้น พ่อมดถามว่า “เจ้าเป็นใครบังอาจมาบอกให้ข้าหยุด ถ้าข้าไม่หยุดแล้วเจ้าจะทำไมข้า” “เจ้าพ่อมดเจ้าคิดว่าการทำร้ายคนที่ไม่มีทางสู้นี่มันยุติธรรมแล้วหรือ มาสู้กับข้าดีกว่า” โลก้าตอบ “เจ้าเด็กน้อย ตัวแค่นี้จะมาสู้อะไรข้าได้” พ่อมดเย้ย “ลองดูหน่อยจะเป็นไร” แล้วก็ยกคันธนูอย่างรวดเร็วยิงไปถูกแขนของพ่อมด

พ่อมดเห็นหนทางลำบากจึงได้เรียกฝูงมังกรโฉบจับเจ้าหญิงอริเชียร์ รังสิตพร้อมใช้คาถาเรียกลูกไฟอามาเก็ดดอน ให้ตกลงมาจากฟ้า พร้อมกับหัวเราะลั่น 5555 เรื่องภายในวันนี้ไม่มีจบง่ายๆ ข้าขอตัวเจ้าหญิงไปก่อนหากเจ้าต้องการพบข้า โปรดมาพบข้าที่สวีทดั้กดินแดนที่ถูกลืม ข้าจะรอต้อนรับเจ้าอยู่ที่นั่นและพ่อมดก็ขี่หลังมังกรหายไปจากท้องฟ้า

โลก้าเข้าไปช่วยเจ้าชายที่นอนกองอยุ่ที่พื้น แล้วพาเข้าไปให้หมอหลวงดูแล เจ้าชายฝากความหวังไว้กับโลก้า ให้พาตัวเจ้าหญิงกลับมาอย่างปลอดภัย โลก้าสัญญาโดยเอาหัวเป็นประกัน เจ้าชายมอบดาบและเกราะไว้ให้พร้อมกับแบล๊คเลเบิลขวดนึง เพื่อไปเส้นยามรักษาการของดินแดนนั้น ว่าแต่ดินแดนสวีทดั๊กมันอยู่หนใดกัน...

โลก้าออกเดินทางพร้อม แบล็คเลเบิลคู่ใจ มุ่งไปทางทิศใต้เพื่อตามหาผู้วิเศษ บุตรแห่งอาซาลอส ณ เมืองก้ำกึ่ง เมื่อไปพบโจเซ่ วาซาลอส บุตร แห่งอาซาลอสที่เมืองก้ำกึ่ง “ท่านโจเซ่ บอกข้าได้หรือไม่ว่าดินแดนสวีทดั้กนั้นอยู่ที่ใด” โจเซ่บอกว่า หากเจ้าตอบคำถามข้าได้ ข้าจะยอมบอกเจ้า
1. เหตุใดห้องน้ำเมืองก้ำกึ่งจึงอยู่ข้างล่าง?
2. เหตุใดเมืองก้ำกึ่งจึงมีแต่หมอกควันไร้ซึ่งแสงสว่าง?
3. และเหตุใดเมืองนี้จึงสามารถปิดได้ช้ากว่าเมืองอื่นๆ

โลก้า เคยเรียนวิชาไสยศาสตร์มาจากพ่อ จึงนั่งทางในถามเจ้าที่เจ้าทางของเมือง(ท่านป๋อง) ได้ความว่า
- ที่เมืองนี้ไม่มีห้องน้ำเป็นของตัวเองเนื่องจากห้องน้ำนั้นเป็นของประเทศทรงพิเชษฐ์
- ส่วนเมืองก่ำกึ่งไม่มีแสงสว่างเพราะเป็นที่ผลิตและส่งออกของบารากุชั้นดี - และเนื่องจากเมืองนี้ไม่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นเมืองแห่งอบายมุขจึงสามารถปิดได้ช้ากว่าเมืองอื่น “ทีนี้จะบอกได้หรือยัง”

“ได้ ข้าจะเล่าเกี่ยวกับเมืองสวีทดั้กให้เจ้าฟัง เมืองสวีทดั้กหรือเมืองแห่งความตายอยู่ในดินแดนระหว่างความฝันและความจริง มีลมแรงพัดตลอดเวลาทั้งๆที่ควรจะเย็น แต่กลับไม่เย็น เมื่อก่อนอยู่ติดกับเมืองกระฉ่อน แต่เมื่อเมืองกระฉ่อนย้ายไปจึงทำให้เมืองสวีทดั้กเป็นเมืองที่สาบสูญ มีหนุ่มสาวหลายคนเอาชีวิตและอนาคตไปทิ้งที่นั่นนักต่อนักแล้ว แต่หากเจ้าอยากเข้าไปจริงๆ เจ้าต้องออกเดินทางตามหาดอกไม้ 7 สี อยู่ที่สวนแห่งอนาคต(ฟิวเจอปาร์ค) เอาละอย่าช้าเลยขอหวังว่าเจ้าจะตามหาดอกไม้ 7 สีได้ในไม่ช้า

โลก้าเกรงใจที่จะถามต่อ จึงออกเดินทาง ในใจครุ่นคิดว่า ดอกไม้เจ็ดสีที่ว่านี่มันดอกอะไรกัน มันจะหน้าตาเป็นยังไง แล้วจะไปตามหาเจอได้อย่างไร

เดินทางไปตามทางเจอฤๅษีตนหนึ่ง บอกว่าต้องไปตามหากล่องรูปทรงสี่เหลี่ยมที่ต้องใช้คาถาในการหาดอกไม้ที่มีเจ็ดสี ซึ่งข้าก้อไม่รู้ว่ามันอยู่หนใด เจ้าก้อไปตามหาเอาเองละกันนะ ส่วนคาถาก็อยู่ไม่ไกลจากกล่องนั้นหรอก ขอให้พลังจนสถิตอยู่กับเจ้า

โลก้าออกเดินทางไปที่ป่าแห่งอนาคต ที่นี่มีคนมากมายหลงทาง ด้วยมีปีศาจมากมายคอยล่อลวง บ้างก็เสียเวลา บ้างก็เสียเงินทอง เดินทางวกวนในที่เเห่งนี้จนบางทีก็ไม่รู้เหตุผลว่าตัวเองมาที่นี่ทำไม แต่โลก้าทราบดี เขามาเพื่อหากล่องปริศนา ที่บรรจุคาถาในการตามหาดอกไม้ 7 สี เขาขึ้นบันได เลื่อนขึ้นไปเข้าใจกลางป่าพบถ้ำเขียนว่า TELEWIZ กล่องต้องอยู่ในนี้แน่โลก้าคิดในใจพร้อมเดินเข้าไปในถ้ำแห่งนี้

เหตุการณ์จะเป็นยังไง เจ้าหญิงจะรอดพ้นอันตรายหรือไม่ โลก้าจะพบอะไรในถ้ำแห่งนี้ ดอกไม้ 7 สีอยู่ที่ใด...โปรดติดตามตอนต่อไป

ปล. เพิ่งนึกได้ว่ายังไม่มีชื่อเรื่อง(อย่างเป็นทางการ) --"


credit : p'Jack