The Venetian (Macau)

กลับมารานงานตัวคับป๊ม ('o')> แอบหนีไปเที่ยวมาเก๊ามาตั้งแต่เมื่อวันที่ 17 ก็เลยอดไปงานบอลฯเลยง่ะ ฮือๆ T.T แต่เอาเหอะ ปีหน้ายังมี ถ้ามีโอกาสได้ไปนะ อิอิ

เริ่มกันเลยดีกว่า...เรื่องมันมีอยู่ว่า กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เอ่ออ ไม่ใช่นิทาน แล้วก็ไม่นานเท่าไหร่ด้วย ก็เมื่อวันที่17เองนี่แหละ เครื่องออกตอนสิบโมง ไปถึงก็ประมาณเกือบๆบ่ายสามเวลาของมาเก๊าที่เร็วกว่าเราชั่วโมงนึง วันนั้นเวลาที่เหลือจนถึงเที่ยงคืนที่ห้างจะปิดก็ไม่ได้ทำไร นอกจากตื่นตาตื่นใจกับความสวยงาม หรูหรา อลังการงานสร้างของโรงแรมที่เหมือนอยู่ในเวนิส ทั้งสถาปัตยกรรมและคูคลอง ที่มีเรือ gondola ให้ไปล่องกันได้ อันนี้ไม่ฟรีนะพี่น้อง




โรงแรมที่ไปพักนี่ชื่อ The Venetian Macao Resort Hotel มันจะมีคาสิโนอยู่ที่ชั้นหนึ่ง กับ ทั้งชั้นสามที่มีร้าน brand name ทั้งหลาย เดินกันขาลากเลยทีเดียว เพราะมันค่อนข้างกว้างแล้วก็ยังเดินไม่ค่อยถูกเท่าไหร่ แถมยังไม่มีจุดหมายที่อยากไปด้วย เดินกันไปเรื่อยบนชั้นสาม มีบางจุดที่มีโชว์แนวๆเวนิสนั่นแหละ สนุกสนานกันไป เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ด้วยความที่เพดานของชั้นสามตรงที่มีร้านเยอะๆนั่นมันเป็น เหมือนท้องฟ้าจริง ก็เลยดูเหมือนสว่างอยู่ตลอด เดินยังไงมันก็ไม่มืดซักที ก็เลยเดินกันเพลินพอดูเวลาก็รู้สึกเมื่อยขึ้นมาทันที เพราะตอนนั้นสี่ทุ่มก็เดินมาหลายชั่วโมงแล้ว ก็เลยขึ้นห้องกันไป



ซักพักก็ชวนม่าไปเดินเล่นที่คาสิโน ด้วยความที่เขาไม่ให้เด็กต่ำกว่า18เข้า เพราะเคยไปอยู่ที่นึงแต่เข้าไม่ได้อายุไม่ถึง ตอนนี้เข้าได้แล้วเลยยิ่งอยากเข้าไปดู ปกติไม่ชอบไป ไม่ชอบเล่น การพนันมันอยู่ที่ดวง แต่พอดีมันไม่มีดวงทางนี้เอาซะเลย เข้าไปแล้วก็ไม่ได้ทำให้เกิดความอยากลองขึ้นมาซักนิด เหอๆ ลองถามคนที่ไปเล่นบางคนก็ได้ บางคนก็เสีย แต่ก็บอกว่าไปเล่นกันขำๆทั้งนั้น คนได้ก็เท่ากับได้ช๊อปฟรี คนเสียก็ถือซะว่าไปเล่นสนุกๆได้เปลี่ยนบรรยากาศเสี่ยงดวง

วันต่อมาตอนแรกวางแผนกันไว้หรือคิดเองก็ไม่รู้แฮะว่า จะออกซักเก้าโมง นั่งเรือข้างไปฝั่งฮ่องกง ใครจะไปไหว้พระก็ขึ้นกระเช้าไป ใครไม่ไปก็อยู่ช๊อปที่นั่น ที่ไปก็ค่อยกลับมาช๊อปทีหลัง แล้วนั่งเรือกลับตอนค่ำๆ แต่ก็ผิดแผน เพราะเรือออกสิบโมงครึ่งแล้วต้องกลับตอนสี่โมง ด้วยสาเหตุบางประการ ก็เลยไม่ไปไหว้พระ เพราะกลัวกลับมาไม่ทันและกลัวไม่ได้ช๊อป ด้วยเวลาอันน้อยนิดที่มี ก็เลยเดินกันอยู่ในฮ่องกง แต่ก็ไม่ได้ซื้ออะไรอยู่ดี เพราะตอนแรกคิดว่าจะไปซื้ออีกที่ คล้ายๆเจเจแต่เปิดตอนเย็นๆค่ำๆ ซึ่งไม่ทันแน่นอน


แล้วก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น เมื่อมีคนหายไป.. นัดกันตอนสองโมงสี่สิบห้าที่ร้านขายยาแห่งหนึ่ง ถ้าผิดพลาดยังไงให้ไปเจอที่ท่าเรือ แต่รอจนสามโมงสิบห้าก็ยังไม่มา เลยตัดสินใจไปท่าเรือเผื่อจะไปที่นั่นแล้ว แต่ก็ไม่เจอแล้วตอนไปถึงนั้นก็อีกสิบนาทีเรือจะออก ก็เลยกลับไปก่อนส่วนหนึ่ง เพื่อที่จะเสียค่าเรือน้อยหน่อย เพราะอย่างที่บอกไปตอนแรกว่าซื้อตั๋วไปแล้ว คืนก็ไม่ได้ เลื่อนก็ไม่ได้ คนที่ขึ้นเรือกลับก่อนก็นั่งนิ่งเครียดกันไปตามๆกัน คนที่หายไปไม่มีโทรศัพท์ด้วยสิ เลยได้แต่รอ เวลาผ่านไปก็ยังไม่มีวี่แวว จนใกล้จะถึงก็มีโทรศัพท์มาว่าเจอแล้ว ทุกคนต่างก็ถอนหายใจกันเฮือกใหญ่ โล่งอกที่เจอ

สรุปว่าร้านขายยานั้นมันมีสองสาขา แต่เข้าใจผิดกันก็เลยไปรอที่คนละสาขา พอเห็นว่าผิดเวลาก็เลยมาที่ท่าเรือ ซึ่งก็ไม่ใช่ท่าเรือที่ขึ้นมาตอนแรกด้วย ถึงจะช้าแต่พอเจอหน้ากันก็ลืมเหนื่อยไปเลย ด้วยความดีใจ หายห่วง

พอเจอกันที่โรงแรมแล้วก็ไปกินข้าวเพราะมันก็ค่ำแล้ว กินเสร็จก็ไปเดินกันต่อ แล้วคืนนี้ก็ยังไม่ได้ซื้ออะไรอยู่ดี แต่ก็แอบมองกระเป๋าอยู่ใบนึง เดินจนเขาใกล้ปิด แล้วก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน ไปนั่งเอาเท้าแช่น้ำอุ่นในอ่างกันกับน้องๆ หลังจากเดินมาทั้งวัน ห้องน้ำมันใหญ่พอที่จะนั่งรอบอ่างได้ถึงหกคน แถมยังไม่ต้องกลัวว่าใครจะเข้าห้องน้ำไม่ได้ เพราะมันมีห้องน้ำแยกออกไปอีก แล้วก็อาบน้ำนอน หลับยาวเลย


วันนี้ไม่ค่อยมีไร ตื่นมาตอนเก้าโมง ทำไรเสร็จก็ไปเดินกับม่าอีกรอบ ก่อนกินข้าวเที่ยง แล้วก็เดินผ่านร้านเดิมที่ดูกระเป๋าใบเมื่อวาน แต่ก็ยังไม่ซื้อ เดินดูเผื่อว่าน้องอยู่ร้านแถวๆนั้น เห็นว่าจะไปซื้อเสื้อ เดินไปไม่เจอจะถึงที่กินข้าวอยู่แล้ว เดินไปก็นึกถึงแต่กระเป๋าใบนั้น สุดท้ายก็กลับไปซื้อจนได้ --" สบายใจแล้วได้เสียตัง ไม่งั้นไปแล้วไม่ได้ของกลับมาแล้วมันตะหงิดๆ เดินตัวเบามากินข้าว แล้วไปสนามบิน


ตอนเครื่องออก ฝนตก สภาพอากาศไม่ค่อยดี นั่งมาก็ขึ้นๆลงๆตามสภาพตลอดทาง ลงมาก็ซื้อช๊อคโกแลตที่ duty free มาให้ป๊ากะม๊ากล่องนึง แต่คงกินเยอะไม่ได้ เพราะงั้นเดี๋ยวจะช่วยกิน ว่าแต่เอาไปไว้ไหนหว่า สงสัยจะอยู่ในรถ ช่างมันเดี๋ยวค่อยไปเอา จนถึงตอนนี้ยังรู้สึกว่านั่งโครงเครงอยู่เลย ทั้งเครื่องบินทั้งเรือสามวันติดกันนี่มันมึนจริงๆ ถ้าอยู่ยาวกว่านี้ เขียนเยอะกว่านี้แย่แน่ๆ ไปตามหาหัวใจ เอ้ย ช๊อคโกแลตดีกว่า