Melody of Life

สงสัยเริ่มจะกลับสู่อาการเดิมแล้วสิ อาการขี้เกียจเขียนกำเริบ เขียนบ่อยๆได้แค่ไม่กี่วัน ประมาณว่าเห่อ หลังจากนี้ก็จะเห็นว่าเริ่มห่างหาย ด้วยความขี้เกียจที่มันไม่เข้าใครออกใคร เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีเอาซะเลยนะนี่ พอขี้เกียจครั้งนึงมันก็จะขี้เกียจไปเรื่อยๆ ซึ่งมันเป็นไปแล้ว ถ้าไม่ว๊างว่างก็คงจะได้เขียนนะเนี่ย เพราะช่วงนี้แดนซ์มันส์ เหอๆ เลยแว๊บไปแดนซ์บ่อยๆ ไม่ได้ไปท่องราตรีนะ เด็กดีขนาดนี้แดนซ์ยังหน้าโรงเรียนแลย โรงเรียนไหนไปหาเอาเอง อิอิ

เมื่อวานไปดูคอนเสิร์ต Melody of Life ที่ Central World สนุกดี ใครที่อยากตามแฟชั่นแต่ตามไม่ค่อยทัน ว่างๆแนะนำให้ไปงานแบบนี้นะ เพราะมันเหมือนเป็นแหล่งรวมแฟชั่นเด็กแนว ทุกคนแต่งตัวแนวเดียวกันหมด เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ กางเกงขาสั้น หรือจะเป็นกางเกงขาเดฟนี่ก็ขาดไม่ได้เลย เมื่อก่อนที่กางเกงแนวนี้มาใหม่ๆ ที่ยังไม่ค่อยมีคนใส่ บางคนว่าเสี่ยวมั่ง ลาวมั่ง แต่ตอนนี้ก็ต้องไปหามาใส่กัน เพราะงั้นอะไรที่ตัวเองไม่ชอบก็อย่าคิดว่าคนอื่นต้องไม่ชอบด้วยเพราะไม่แน่คนที่หามาใส่อาจจะเป็นคนใกล้ตัวก็ได้ ก็เหมือนกระแสความนิยมบางอย่างที่พอน้อยคนทำก็ว่า แต่พอมีคนทำเหมือนกันมากขึ้น สุดท้ายมันก็เป็นที่ยอมรับ

จะว่าไปไม่ได้ไปดูคอนเสิร์ตใหญ่ๆที่คนเยอะๆนานแล้ว ล่าสุดก็ตั้งแต่ลูซิเฟอร์มานั่นแหละ แต่บรรยากาศของคอนเสิร์ตครั้งนี้ชิวมากๆ เพลงก็ชิว คนก็ชิว หมายถึงตอนกลางวันหนะ พอยิ่งเย็นคนยิ่งเยอะขึ้นเรื่อยๆ ข้างในจากที่กว้างๆก็เป็นปลากระป๋องขึ้นมาทันที ขนาดอยู่ข้างหลังยังออกยากเลย แล้วถ้าเกิดคนที่อยู่ข้างหน้าเกิดต้องไปห้องน้ำกะทันหันมันจะไปทันมั้ยหนะ แต่คอนเสิร์ตถ้าไม่มีคนหรือคนน้อยมันก็คงจะไม่สนุกสินะ ดีนะเมื่อวานไม่ค่อยร้อน แดดไม่ออก แต่ถ้าได้อยู่ต่อคงดีกว่า ฮ่าๆๆ กลางคืนมันไม่ร้อนแล้ว มีลานเบียร์ มีดนตรีฟัง นั่งเมา เอ้ย นั่งคุย นั่งเล่น เอ๊ะ แบบนี้มันคุ้นๆนะ ถ้าเป็นหน้าหนาวด้วยจะดีมากเลย เหอๆ