ลัลล้า กับ เหมย เหมย

"เมื่อวันเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง" ช่วงนี้ฝนตกบ่อย คิดจะตกก็ตก ทีเวลาอยากให้ตกหละไม่ตก ดูแลสุขภาพกันให้ดีๆ อย่าให้ลมพัดพาความแข็งแรงไปด้วยหละ

ฝนตกแต่เช้าเลย มีคนแปลกหน้ามาปลุกถึงที่นอนด้วย ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก "น้องเหมย" นี่เอง ไปซีค่อนกันกะกง กู๋ พี่วี ม๊า โด เหมย พาเหมยไปเล่น Yoyoland ไปกิน Zen จ่ายค่าโทรศัพท์ แล้วก็เดินเล่นนิดหน่อย เพราะไล่จับลิงซะมากกว่า ไม่รู้คึกอะไรนักหนา วิ่งซะทั่วห้าง

เวลาผ่านไปครึ่งวันเหมยก็ยังไม่หลับ ไปนั่งเล่นที่สโมสรบ้านกู๋ ไปเล่นน้ำกัน ตอนแรกไมได้ลง มีแค่โดกะเหมย เพราะคิดว่าฝนจะตก เด๋วเล่นแปปเดียวเรยไม่ลง มันเล่นกันครึ่งชั่วโมงก็ขึ้น เหมยคงเรื่อยเหนื่อย ขึ้นมาก็ยังไม่ยอมนอน เดินไปเดินมา ซักพักหลับ

นั่งเล่นเกมก็แล้ว ฟังเพลงก็แล้ว จะหลับก็เกรงใจ อยู่สโมสร ดูเวลา เกือบห้าโมง อีกตั้งนานกว่ากู๋จะตีเทนนิสเสร็จ ก็เลยไปว่ายน้ำ ฝนมันจะตกก็ช่างมันละ เบื่อมากมาย ไม่มีไรทำ ว่ายไปชั่วโมงนึง ม๊าไปปลุกเหมยมาเล่นน้ำอีกรอบ --" อุส่าพยายามตั้งนานให้มันแล้ว แล้วพอมันหลับดันไปปลุกมัน

ทุ่มนึงก็ขึ้น กู๋ตีเสร็จพอดี ไปกิน Daidomon ที่จัสโก้ แล้วไปกินไอติม Mc นั่งคุยกันเรื่อยเปื่อย ดูเวลาอีกทีสี่ทุ่ม กลับบ้าน แล้วก็มานั่งง่วงอยู่หน้าคอม อยากนอนแต่ไม่อยากนอน เหอๆ