The return of my mobile phone...

ตอนแรกคิดว่าวันนี้จะไม่เขียน ด้วยความขี้เกียดเอามากๆ แต่ก็นะ ความว่างจัดมันมักเป็นเหตุเสมอ บวกกับพี่พีช่วยคิดชื่อเรื่อง ก็เลยเขียนซะหน่อยละกัน

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่น่าเบื่อ ไม่ได้ทำงาน ไปนั่งดูทีวีบ้านเหล่าโกว รอเวลาไปกินข้าวเสรี กินเสร็จไม่รู้จะไปซื้ออะไรเลยไปเดินเล่นร้านหนังสือได้มาเล่มนึง "I Hope They Serve Beer In Hell" ของ Tucker Max ตอนนี้อ่านไปสามตอนแล้ว ถ้าให้คำว่า "ห่าม" หมายถึง สิ่งที่แบบสุดๆไม่คิดว่าจะมีใครกล้าทำ แถมยังกล้าเอามาเขียนเป็นหนังสือแถมดังแบบนี้ เล่มนี้ได้เลย แอบฮาอีกตะหาก สุดๆเลยผู้ชายคนนี้ ตอนแรกก็ไม่คิดว่ามันจะขนาดนี้ แต่ด้วยความว่างจัดด้วยก็เลยซื้อมา รับรองว่าคำเตือนที่ทำให้ต้องซื้อหนังสือเล่มนี้มาจริงแท้แน่นอน ที่ว่าถ้าแม่มาเห็นคงไม่ปลื้มกับหนังสือเล่มนี้ซักเท่าไหร่ แต่ดีนะแม่ยังไม่เห็น กว่าจะเห็นก็คงอ่านไปเยอะแล้ว เหอะๆ หาหนังสือเล่มนี้ได้ตามร้านขายหนังสือชั้นนำ เพราะไม่รู้ว่าชั้นไม่นำมีป่าว

ได้โทรศัพท์กลับมาแล้น รอคอยมานานหลายวันหลายคืน จะว่าไปก็แค่สามวัน เหอะๆ แต่การไม่มีโทรศัพท์มือถือนี่มันช่างลำบากจริงหนอ เดี๋ยวนี้มันขาดกันไม่ได้ขนาดนี้เลยหรอเนี่ย นั่งว่างๆเลยถามตัวเองว่าเพราะอะไร ไม่มีมือถือแล้วไปไหนไม่ได้หรอ ได้คำตอบจากใจเลยว่า เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยตรงต่อเวลากันซักเท่าไหร่ จะว่าไปมันก็เป็นเรื่องสำคัญเหมือนกันนะ ละไม่ต้องหาเลยว่าใคร ตัวเองก็ยังทำไม่ได้เลย เป็นเพราะมีโทรศัพท์รึป่าวที่ทำให้คนเราไม่ตรงต่อเวลา คือประมาณว่าอยู่ที่ไหนก็โทรบอกความคืบหน้าได้ คนก็เลยเออเดี๋ยวค่อยโทรบอกก็ได้ ว่ากันไป

แต่ที่ดีคือรอแล้วมันคุ้มค่านี่สิ ได้ขนมแถมมาสองอย่าง กะ สตรอเบอร์รี่อีกครึ่งกล่อง เหอๆ อร่อยเลยพี่น้อง อิอิ

ลัลล้า~ อ่านหนังสือต่อ ติดลม ><