15นาทีไม่ถึง T.T

ไม่ได้อัพมาสองวันแล้วสินะ งึมๆๆ ได้ฤกษ์ละ เมื่อสองวันก่อนไปโรงงาน นั่งจิ้มงานอยู่หน้าคอมทั้งวัน แถมยังเอากลับมาทำต่อที่บ้าน พอทำเสร็จเลยเบลอ คิดไรไม่ออก บวกกับไม่มีไรจะเขียน เพราะไม่ได้ไปไหนเลย

เมื่อเช้าคิดว่าจะได้ไปช่วยงานรับน้องที่คณะ เลยกะว่าจะไปกับอุ้ม ออกไปพร้อมม๊าแต่เช้าเลย วันแรกที่ตื่นตั้งแต่ตี5ครึ่งในรอบหลายเดือน เพราะเวลานี้ปกติคงจะยังหลับไม่รู้เรื่อง (แต่ลุกจากเตียงจริงๆตอน6.45) อุ้มบอกต้องรอแม่กลับมาก่อนถึงจะไปได้ ก็รอไป นั่งเล่นนอนเล่นกับน้องเหมย น้องเรย์ไปเรื่อย เที่ยงก็แล้วมันก็ยังไม่โทรมา ดูท่าจะไม่ได้ไปซะแล้วสิ เลยโทรถามแปมเผื่อจะไปกับแปมแทน โทรไปแปมถามไปไหน ไปทำไร สรุปคือลืม แล้วก็คงไม่ไปแล้วแหละ เหอๆ ก็มานั่งคิดเออเอาไงดี รึจะไม่ไปดี ก็รออุ้มต่อไปบ่ายโมงโทรใหม่ อุ้มบอกแม่เข้ามาพอดี ออกมาได้เลย แต่ดูเวลาแล้วบ่ายโมง ถ้าไปก็ถึงตอนสองโมง เลยเปลี่ยนใจบอกอุ้มไปสยามกันดีกว่า

เรื่องมันก็เริ่มต้นตรงนี้แล คุยกับอุ้มเสร็จก็เลยโทรไปชวนพี่พี เนื่องจากรู้ว่าว่างตลอด >.< แล้วดันบอกไปว่าถึงหมดชิตแล้วโทรมาบอก "15นาทีก็ถึง" แต่ไม่ได้ดูเลยว่าพี่ที่ร้านไม่อยู่กัน ม๊าบอกว่าพี่เค้าไปนานแล้วอีกแปปนึงก็กลับแล้วให้รอก่อน เดี๋ยวให้เค้าแว้นไปส่งBTS ก็นั่งรอคิดว่าแปปเดียว ครึ่งชั่วโมงผ่านไปพี่แกถึงจะมา ก็เลยเป็นที่มาของ"15นาทีไม่ถึง" แต่เข้าใจว่าอุ้มก็คงออกมาเวลาพอกัน เพราะตอนที่พี่พีโทรมาก็โทรไปบอกอุ้มให้ออกมาเลย แต่ก็ยังถึงก่อนอุ้ม ไปถึงอุ้มบอกให้ไปจองตั๋วหนังก่อนเลย ตอนนั้นดูนาฬิกาก็สามโมงสิบห้าแล้ว สรุปว่าดู Forbidden Kingdom ตอนสามโมงครึ่ง เหลือเวลาประมาณสิบห้านาที ไปนั่งกินฮะจิบัง ด้วยความคิดที่ว่ามันโฆษณานานไปทันอยู่แล้ว แล้วก็ไปทันจริงๆ เข้าไปตอนหนังเริ่มจะฉายพอดีเด๊ะ

ว่ากันเรื่องหนังนิดนึงละกัน ไหนๆก็ไหนๆละ จะว่าไปมันก็มันดีนะ แอบฮาด้วย หลิวอี้เฟยสวยได้อีก แต่ดูตัวร้ายจะไม่เก่งอย่างที่คิด ที่เหลือก็ไปดูเอา ที่แน่ๆได้ข้อคิดมาสามข้อ
1. คนที่เคารพอาจารย์คือคนที่เคารพตัวเอง (อันนี้ฟังดูเป็นผู้เป็นคน)
2. เหล้าทำให้มีชีวิตที่ยืนยาว
3. กินเหล้าหนะไม่บาป แต่จะบาปเพราะกินไม่แบ่ง
อืมมม เป็นอย่างงี้นี่เอง ว่าแต่ทำไมต้องไปเรื่องนี้ด้วยหละนี่

ดูเสร็จว่าจะไปกินเค้ก แต่อุ้มต้องกลับก่อน เลยไปซื้อขนมปังให้ตั่วอี๊กับป๊า ไม่รู้ทำไมชอบกินขนมปังเปล่าๆกันจัง เลือกร้านกันด้วยนะ คือแต่ละร้านมันต่างกันตรงไหนรือ ทำไมกินร้านไหนมันก็เหมือนกันไปหมด หรือไม่มีความสามารถลิ้มรสขนมปังเปล่าๆได้เองหว่า ช่างมัน ไม่ได้กิน แต่เค้ก Secret Recipe ที่กินไปมันอร่อยกว่าอยู่แล้ว แอบโฆษณาให้ด้วยหรอเนี่ย

ตอนกลับไปบ้านตั่วอี๊ เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น พอขึ้นรถก็เปิดดูว่าขนมปังมันอยู่ดีรึป่าว ถุงบนสุดสบายดี แต่ถุงข้างล่าง เจ้าขนมปังเปล่าของตั่วอี๊นี่สิ มันโดนเจ้าขนมปัง+สังขยาที่มีพลัง(งาน)มากกว่าทับ จนเกือบแบน น่าสงสานจริงๆ เพราะลืมคิดว่ามันหนักกว่า ตอนถือแยกมันไม่รู้สึกว่ามันต่างกันเท่าไหร่ เลยซ้อนเข้าไป ผลก็เป็นอย่างที่ว่า

ปล. ขออภัยอย่างสุดซึ้ง ที่ทำให้พี่พีต้องรอนาน กับ นัท ไข่เค็มที่ไม่ได้ไปช่วยงาน

ปล. หลัง ปล. ยังมีที่อยากเขียนอีกแต่นึกไม่ออก เพราะไอโดมันเปิดทีวีดู รบกวนสมาธิ เกี่ยวมั้ยนั่น